برای مشاهده یافته ها از کلید Enter و برای خروج از کلید Esc استفاده کنید.

آناغالس

آناغالس یکی از اعضای خانواده Primulaceaeاست، گیاهی یک ساله که کمتر از یک فوت از سطح زمین بلند می شود. ساقه مربعی شکل، برگهای مقابل بدون دم برگ، بیضی شکل یا نوک تیز، گلها قرمز یا آبی آسمانی و دم گل بلندتر است. این میوه دارای کپسول گل دهنده ای است که از سر آن باز می شود و گل می دهد و حاوی دانه های کوچکی به اندازه دانه خشخاش است. طعم دانه ها بسیار تند و تلخ است. این گرمای مرطوب گیاهی از ترکیبات شیمیایی دوساپونین گلوکزید و آنزیم ها ساخته می شود. در ادامه این مقاله از سری محتواهای گیاهان دارویی وب سایت طب سنتی به معرفی و خواص درمانی گیاه آناغالس”Anagallis”  میپردازیم.

نام‌های دیگر آناغالس

  • آناغالس دشتی
  • عین الجمل
  • زغلیله

میوه آناغالس

میوهی کپسولی شکوفا دارد که از طرف سر آن باز و شکفته میشود و دانه های ریزی در داخل آن قرار دارد که در ابعاد دانهی خشخاش می باشد. طعم دانه ها بسیار تند و تلخ است.

انواع آناغالس

این گیاه دو نوع است:

  1. آناغالس با گل قرمز.
  2.  آناغالس با گل آبی و لاجوردی.

     آناغالس با گل های قرمز:

در تمام هند به صورت یک گیاه هرز خودرو میروید. در ایران نیز در آذربایجان مناطق تبریز، دیزه، سیامک. در شمال ایران مناطق گرگان، بندرگز، مازندران، گیلان، محمودآباد، درهی هراز، جنوب آستارا، سفیدرود، جنوب رشت و لاهیجان در بلوچستان در گشت، چاه بهار و بشاگرد. منطقهی البرز و دماوند. در نواحی غرب، قزوین، بروجرد و تفرش. کرمانشاه و کرند، اراک در کوه رزوند. خوزستان در اهواز، دزفول، شوشتر. در کرمان بین بم و جیرفت. در فارس در دالکی، بوشهر و جزیزه ی قشم و همچنین در خراسان میروید.

أنا غالس با گل های آبی و لاجوردی:

در ایران مناطق جنوب غرب در دالکی، کازرون و خرابه های شوش. بوشهر، آبادان و مسجد سلیمان در شمال غرب در تبریز. در بلوچستان، مکران و در دامنه های البرز و اطراف تهران دیده می شود.

طبیعت آناغالس:

طبیعت این گیاه گرم و خشک است

ترکیب شیمیایی آناغالس:

دوساپونین گلوکزیدی و آنزیم.

خواص درمانی آناغالس گیاه آناغالس:

از جمله روش های درمان سنتی و گیاه درمانی می‌توان به موارد ذیل اشاره کرده.

۱- دو تا پنج گرم از آن را دم کرده، آب آن را صاف کنید و بنوشید. خشک کننده و باز کنندهی انسداد و گرفتگی مجاری عروق میباشد.
۲- دو تا پنج گرم از نوع گل قرمز آن را دم کرده و آب آن را بنوشید. به عنوان ضد سم در درمان مارگزیدگی یرقان، ناراحتی های مغزی، هاری و بیماری ترس از آب، صرع، استسقاء جرام و مالیخولیا مؤثر می باشد.
٣- أب گیاه تازه را گرفته، با عسل مخلوط نموده و در چشم بکشید. برای ضعف بینایی و زخم های چشم و سایر ناراحتی های پوستی اطراف چشم نافع است.
۴- ضماد کوبیدهی آن برای بیرون آوردن خار و تیغ از اعضای بدن و جلوگیری از توسعهی زخمهای چرکین و بد و دفع باد سرخ و التیام جراحتها مفید است.
۵ – قرقرهی با آب برگ و میوهی آن برای رفع ناراحتی های مغزی و پاک کردن سر از بلغم و تسکین درد دندادن مفید است.

 

نکته قابل توجه : گیاهان دارویی همواره در سلامتی انسان نقش بسیاری داشته اند اما مصرف بیش از حد آن ممکن است خطرات و عوارض جبران ناپذیری به همراه داشته باشد. ذکر این نکته ضروری است که مطالب درج شده در این بخش از سایت طب سنتی صرفا جنبه ی اطلاع رسانی و بالا بردن آگاهی نسبت به گیاهان دارویی داشته و بهتر است قبل از استفاده از هرگونه گیاهان دارویی حتما با پزشک مربوطه مشورت گردد.